نشریۀ عکس در شمارۀ 280 که تازه ترین شماره این نشریه است، مطلبی را از حامد کیا با عنوان" فرایند دیجیتالیزه شدن و پدیدۀ استاد زدایی" به چاپ رسانده که بسیار قابل تأمل است و جای آن با توجه به تغییرات پرشتاب تکنولوژیک و عکاسی دیجیتال در میان بحث های نظری بسیار خالی است و لازم است از سوی دست اندرکاران امر آموزش عکاسی به ویژه آموزش دانشگاهی، به آن به گونه ای مفصل پرداخته شود. مقاله حامد کیا اگر چه نکات بسیار خوبی را دربردارد و تلنگری است بر پدیدۀ پر شتاب دیجیتالی شدن و نقش آن در محو سلسله مراتب آموزش دهندگان، اما جای اما و اگر هم دارد و به گمانم کمی یک سویه به آن پرداخته شده است. امیدوارم فرصتی پیش آید تا در پیرامون این مطلبی که حامد عزیز آغاز کرده گفتگو کنیم و مطلب بنویسیم اما بیشتر مایلم تا دوستانی که در دانشگاه به طور مستمر و رسمی به امر آموزش می پردازند وارد این ماجرا شوند و تأثیرات آنرا بررسی کنند. همچنین اگر راهکار هایی پیرامون این موضوع در حوزه آموزش دانشگاهی یا خارج از دانشگاه اندیشیده شده است را برای دیگران بیان نمایند. بحث هایی از اینگونه، سبب شد تا در یکی دو سال گذشته در وزارت آموزش و پرورش، نگاه های جدی به تغییر کتابهای عکاسی رشته های هنر در آموزش فنی و حرفه ای پدید آید و دو کتاب عکاسی 1 و 2 با تغییر ساختار کلی دچار دگرگونی شد و هنوز هم این تغییرات، در  همسویی با روند دیجیتالی شدن عکاسی ادامه دارد.  به هر روی، این بحث؛ فرصت خوبی را برای آسیب شناسی این موضوع پدید خواهد آورد.