نوشته صاحب وبلاگ سمرقند را درباره نوروز در سمرقند بخوانید.

مدتهاست به کم شمار وبلاگهای عکاسی که گاه و بیگاه سر میزنم؛ میبینم فضایی سرد و خموده حاکم شده است. این قضیه در مورد وبلاگ خودم هم شاید از منظر دیگران اینچنین باشد در حالی که وبلاگ نویسان دیگر رشته ها یا زمینه های دیگر از اجتماع و مسائل دیگر حرفهای زیادی برای گفتن دارند و جنب و جوشی را می شود از تولیدات هر روزه آنها دریافت کرد. آشکار نیست که چه بر سر عکاسی ایران آمده است. نه شوقی نه اشتیاقی و نه سخنی که در کارآید.

از دیدار نمایشگاههای عکس نیز ظاهراً کسی طرفی نمی بندد و چیزی نمی نویسد. از نشریات چند گانه ای که ماهانه و فصلنامه منتشر می شوند. از دانشگاه و آموزش؛ از پایان نامه های دانشجویی از استادان از کتابخانه ها و تورهای عکاسی از عکس؛ از عکاسی؛ از عکاسان...

هیچ کس سخنی نمی گوید. یا هیچ کس با هیچ کس سخن نمی گوید. گویی چشمه جوشانی نیست. هر از چند گاهی رخدادی؛ نمایشگاهی؛ جشنواره ای یا مرگ عکاسی ولوله در این سرای سکوت می اندازد و دیگر هیچ.

آیا می توان به آینده ای پر جنب و جوش و  پر نشاط امید داشت؟

1- برگزاری تمامی جشنها و مراسم شادمانی مربوط به دیگر کشورها ممنوع 2- به کارگیری نمادهای جشنها و مراسم یاد شده از قبیل کریسمس، هالووین و غیره ممنوع 3- حرکات موزون و آموزش آن ممنوع 4- برگزاری جشن تولد ممنوع اینها مواردی است که به تازگی به مهدهای کودک در طهران، طی بخشنامه ای ابلاغ شده و لازم الاجرااست.

امروز سوم اسفند سالروز کودتای نظامی معروف به کودتای سوم حوت 1299 است. 89 سال از آن رخداد تاریخی گذشته اما هنوز ناگفته های زیادی برای واکاوی و جستجو دارد.

کودتای سوم حوت ۱۲۹۹ کودتایی نظامی بود که توسط سیدضیاءالدین طباطبائی رجل سیاسی و موسس روزنامه حامی انگلستان به‌ نام رعد و کلنل رضا خان میرپنج اجرا شد که زمینه را برای تشکیل سلسله پهلوی فراهم آورد. در نتیجه مذاکرات و هماهنگی‌های به عمل آمده بین سیدضیاءالدین طباطبایی و رضاخان، در روز سوم اسفند، قوای قزاق وارد تهران شده و ادارات دولتی و مراکز نظامی را اشغال کردند. نزدیک به صد تن از فعالان سیاسی و رجل سرشناس بازداشت و زندانی شدند. احمدشاه و محمدحسن میرزا ولیعهد به کاخ فرح‌آباد گریختند و سپهدار رشتی نخست‌وزیر به سفارت انگلستان در تهران پناهنده شد. بسیاری بر این باورند که کودتای سوم اسفند، اقدام دولت بریتانیا برای کنترل اوضاع ایران و جلوگیری از نفوذ و حمله احتمالی بُلشویکها بوده‌است. نتیجه کودتا، رئیس‌الوزرایی سیدضیاء و وزیر جنگ و فرمانده کل قوا شدن رضاخان بود.

برای آگاهی بیشتر از این رویداد تاریخی به سایت ویکی پدیا نگاه کنید.

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است
ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است
گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری
دانی که رسیدن هنر گام زمان است
تو رهرو دیرینه ی سر منزل عشقی
بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است
آبی که بر آسود زمینش بخورد زود
دریا شود آن رود که پیوسته روان است
باشد که یکی هم به نشانی بنشیند
بس تیر که در چله‌ی این کهنه کمان است
از روی تو دل کندنم آموخت زمانه
این دیده از آن روست که خونابه فشان است
دردا و دریغا که در این بازی خونین
بازیچه‌ی ایام دل آدمیان است
دل بر گذر قافله‌ی لاله و گل داشت
این دشت که پامال سواران خزان است
روزی که بجنبد نفس باد بهاری
بینی که گل و سبزه کران تا به کران است
ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی
دردی‌ست درین سینه که همزاد جهان است
از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند
یارب چه قدر فاصله‌ی دست و زبان است
خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری
این صبر که من می‌کنم افشردن جان است
از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود
گنجی ست که اندر قدم راهروان است

شعر از ه. ا. سایه

چند روزی است که دسترسی به ایمیل بسیار دشوار و در برخی موارد غیر ممکن شده است. حالا می شود نقش و تأثیر دنیای مجازی را در دنیای واقعی در جهان جدید دید. نه پیغامی و نه نامه ای و نه خبری. آنچه می گذرد همه بی خبری است و سکوت مطلق. "المجازُ قنطره الحقیقه"، مجاز پلی است به سوی حقیقت!